‘En toen ze naar binnen gingen vonden ze het lichaam van de Heer Jezus niet. Hierdoor raakten ze helemaal van streek.’ Dat is een ronduit tuttige vertaling. Je bent helemaal van streek, van de kaart, als je hond de deur uitglipt en nog net voor een auto weg kan springen. Hier hebben de bijbelvertalers een steek laten vallen en slagen zij er niet in de juiste religieuze sfeer te registreren.

Ik kan er in wonen als in een vertrouwd huis. Voorlopig.

Een mooie vondst, juist ook in de context, is dat 'ijdelheid der ijdelheden' nu 'lucht en leegte' is geworden. Lees het begin van Prediker er maar op na en zie hoezeer 'lucht en leegte' thuishoren bij de elementen: de zon, de wind, de rivieren.

Jesaja: Een mooi evenwicht tussen plechtstatig taalgebruik, zonder dat het potsierlijk wordt, en spreektaal. Poëtisch en toch helder. Mooier kan bijna niet, lijkt me.