Jesaja: Een mooi evenwicht tussen plechtstatig taalgebruik, zonder dat het potsierlijk wordt, en spreektaal. Poëtisch en toch helder. Mooier kan bijna niet, lijkt me.

Een mooie vondst, juist ook in de context, is dat 'ijdelheid der ijdelheden' nu 'lucht en leegte' is geworden. Lees het begin van Prediker er maar op na en zie hoezeer 'lucht en leegte' thuishoren bij de elementen: de zon, de wind, de rivieren.

Een goede vertaling gaat dertig tot veertig jaar mee, een zeer goede vertaling haalt de vijftig. Wie zal het zeggen?

Waar het om gaat is echter de al of niet bewust gehanteerde onderliggende theorie.