Een goede vertaling gaat dertig tot veertig jaar mee, een zeer goede vertaling haalt de vijftig. Wie zal het zeggen?

Een mooie vondst, juist ook in de context, is dat 'ijdelheid der ijdelheden' nu 'lucht en leegte' is geworden. Lees het begin van Prediker er maar op na en zie hoezeer 'lucht en leegte' thuishoren bij de elementen: de zon, de wind, de rivieren.

Voor gebruik in de liturgie ligt het allemaal wat preciezer.

Hedendaags Nederlands behoeft nog geen hedendaags Filistijns te zijn. Soms is de vertaling zo gênant dat ik mij zou schamen ze voor te lezen.