Uit tactische overwegingen ben ik daarom wel voor een versie zonder inleidingen.

Als de keuze van de vertalers legitiem is, moeten er geen argumenten zijn om compromissen te zoeken.

Ik ben de laatste om te ontkennen dat interpretatie en exegese een rol spelen bij het vertalen, maar de NBV is het resultaat van een meerderheidsstandpunt van de exegeten. Daarbij sluiten de vertalers zich aan.

Een mooie vondst, juist ook in de context, is dat 'ijdelheid der ijdelheden' nu 'lucht en leegte' is geworden. Lees het begin van Prediker er maar op na en zie hoezeer 'lucht en leegte' thuishoren bij de elementen: de zon, de wind, de rivieren.