Ik ben de laatste om te ontkennen dat interpretatie en exegese een rol spelen bij het vertalen, maar de NBV is het resultaat van een meerderheidsstandpunt van de exegeten. Daarbij sluiten de vertalers zich aan.

De taal is platgeslagen (...) en kan niet functioneren als liturgisch document

De hemel beware ons wanneer we hier Engelse en Amerikaanse toestanden krijgen met ‘socio-dominees’, religiemanagers die geen flauw idee hebben van bijbel en theologie en dan op grond van deze NBV gaan ‘preken.

Als de NBV wordt ingevoerd in de eredienst kunnen we soms nog wel eens plechtige taal horen. Maar dat hoort er dan bij, en dat is geen kwestie van ouderwetsigheid.